ΟΙ ΣΥΝΗΘΕΣΤΕΡΕΣ ΦΘΟΡΕΣ ΣΕ ΠΛΑΚΑΚΙΑ


ΟΙ ΣΥΝΗΘΕΣΤΕΡΕΣ ΦΘΟΡΕΣ ΤΩΝ ΚΕΡΑΜΙΚΩΝ ΠΛΑΚΙΔΙΩΝ

Μπορεί οι ρωγμές, οι εκδορές, η διάβρωση και οι λεκέδες να είναι σχετικά σπάνια και περιορισμένα σε έκταση φαινόμενα όταν πρόκειται για επιφάνειες με κεραμικά πλακάκια, οι «πονοκέφαλοι» όμως που δημιουργούν είναι δυσανάλογα μεγάλοι.

Ας εξετάσουμε, λοιπόν, τη φυσιολογία αυτών των φθορών ώστε να δούμε πώς θα μπορέσουμε, κατά το δυνατόν, να τις αποφύγουμε ή να τις αποκαταστήσουμε

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ «ΕΚΔΟΡΕΣ»

Δεν είναι λίγες οι φορές που εκνευριζόμαστε και μας χαλά η διάθεση επειδή μια απρόσεκτη κίνηση της στιγμής προκαλεί ατυχήματα δυσανάλογα της διάρκειας της.

  • Φανταστείτε μια επιφάνεια κουζίνας επιστρωμένη με καινούργια, ωραιότατα πλακάκια, όπου μια απρόσεκτη μετακίνηση π.χ. ενός φορητού φούρνου προκαλεί ρωγμές ή εκδορές.
  • Αντιλαμβάνεστε ότι αυτές οι περιπτώσεις μπορεί να είναι πολύ περισσότερες, αν λάβει κανείς υπόψη του ότι ανάλογα προβλήματα μπορεί να δημιουργηθούν από τις σόλες των παπουτσιών, από βαριά έπιπλα, εργαλεία ή άλλα φορτία που σέρνονται κατά μήκος μιας επιφάνειας με πλακάκια.
  • Το πρόβλημα δεν εξαντλείται αν γίνουμε περισσότερο προσεκτικοί, αφού το θέμα της φθοράς αφορά και το κομμάτι της συντήρησης.
  • Οι συνηθισμένοι τρόποι καθαρισμού με σκούπες, σφουγγαρίστρες, απορρυπαντικά σε σκόνη κ.ά. μπορεί επίσης να προκαλέσουν προβλήματα.
  • Τα σημαντικότερα απ’ αυτά είναι η σταδιακή απομάκρυνση του υλικού της επιφάνειας και η παραμόρφωση της αισθητικής εικόνας των πλακιδίων εξαιτίας είτε της απώλειας της φωτεινότητας είτε της διαφοροποίησης του χρώματός τους.
  • Ωστόσο, η ζημιά μιας επιφάνειας πλακιδίων δεν είναι πάντα ορατή σε όλο της το βάθος.
  • Θα πρέπει κανείς να γνωρίζει ότι ακόμα και μια αμελητέα φθορά του υλικού της επιφάνειας αποδυναμώνει τη δομή της, δημιουργώντας μικροσπασίματα και ανωμαλίες που δεν φαίνονται με γυμνό μάτι, με αποτέλεσμα να γίνεται ευπαθής στην εισχώρηση ρύπων και να επηρεάζονται οι λειτουργικές της ιδιότητες όσον αφορά τη στεγανότητα και την αντίστασή της σε οξέα και λεκέδες.
  • Εάν, λοιπόν, προκύψουν τέτοια προβλήματα, ο καλύτερος τρόπος για να διατηρήσουμε την επιφάνειά μας σε άριστη κατάσταση είναι ν’ αντικαταστήσουμε άμεσα τα ελαττωματικά ή πειραγμένα πλακίδια.

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ «ΡΩΓΜΕΣ»

Οι ρωγμές οφείλονται είτε σε εγγενείς είτε – το συνηθέστερο – σε εξωτερικές αιτίες.

Οι πρώτες έχουν να κάνουν με τη δυσανάλογη διόγκωση ανάμεσα στην υάλωση και το στρώμα κάτω από την επιφάνειά τους και συμβαίνουν σε συγκεκριμένες θερμικές και υγρομετρικές συνθήκες, οπότε η υάλωση υφίσταται πιέσεις μεγαλύτερες από τα όρια της αντοχής της.

Η συχνότητα της εμφάνισής τους ποικίλλει – κάποιες φορές μπορεί να συμβεί ακόμη και όταν το πλακάκι βγει από τον κλίβανο, άλλες κάποιες μέρες ή και μήνες μετά την τοποθέτησή του.

Στις περισσότερες, ωστόσο, των περιπτώσεων, οι ρωγμές σχετίζονται με άλλα, εξωτερικά αίτια (ακραίες κλιματικές συνθήκες, έντονη καταπόνηση, χτυπήματα, πτώση βαρέων αντικειμένων κ.λπ.).

Γεγονός είναι ότι όσο καλύτερη είναι η ποιότητα των πλακιδίων και όσο συνεπέστερη η δουλειά που έχει γίνει στην εγκατάστασή τους, τόσο λιγότερο πιθανό είναι να παρουσιάσουν ρωγμές.

Υπάρχουν, τέλος, πλακάκια των οποίων οι ρωγμές έχουν δημιουργηθεί εσκεμμένα, για λόγους εφφέ, αν όμως τα προτιμήσουμε θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι μελλοντικά κι εκείνα θ’ αντιμετωπίζουν τα παραπάνω προβλήματα και άρα, αργά ή γρήγορα, θα πρέπει ν’ αντικατασταθούν.

ΜΕΘΟΔΟΙ ΕΛΕΓΧΟΥ

Αυτοί ποικίλλουν κατά περίπτωση. Για τα μη υαλωμένα πλακίδια (EN ISO 10545,6), ο βαθμός φθοράς είναι μετρήσιμος.

Ένα πλακάκι θεωρείται ανθεκτικό, όταν η ποσότητα του υλικού επιφάνειας που φθείρεται είναι αντιστρόφως ανάλογη.

Για τα υαλωμένα πλακίδια (EN ISO 10545,7), η φθορά στην επιφάνεια εντοπίζεται και αναλύεται με συγκεκριμένες μεθόδους παρατήρησης.

Ανάλογα με τα αποτελέσματα, το πλακάκι καταχωρείται σε κάποιο επίπεδο αντοχής στη φθορά (PEI 0, I, II, III, IV, V, με αύξουσα σειρά αντοχής).

Σημειώστε ότι τα πλακάκια της κατηγορίας αντίστασης PEI V (όπου η φθορά στις εκδορές δεν είναι ορατή), αναπτύσσουν αξιοζήλευτη αντοχή στους λεκέδες, ενώ η διαδικασία καθαρισμού τους είναι πανεύκολη.

Η ΧΗΜΙΚΗ ΔΙΑΒΡΩΣΗ

Η σύνθεση πολλών καθαριστικών περιέχει σκληρά έως επικίνδυνα οξέα, ενώ μια σειρά από τροφές ή άλλα οργανικά προϊόντα, που εύκολα μπορεί να πέσουν στο δάπεδο ή στον τοίχο, θεωρούνται επίσης «ύποπτα» ως προς τη σύνθεσή τους.

Εξαιτίας αυτού, λοιπόν, ορισμένα βιομηχανικά προϊόντα, στην επαφή τους με δάπεδα και τοίχους μπορεί να διαβρώσουν την κεραμική επιφάνεια, είτε εισχωρώντας στο εσωτερικό της, είτε αλλοιώνοντας την εικόνα της.

Η διάβρωση διαθέτει δύο μηχανισμούς φθοράς: Ο ένας αφορά την αλλοίωση που υφίσταται η κεραμική επιφάνεια και δημιουργείται από τη χημική αντίδραση που προκαλεί η επαφή του χημικού με κάποιο στοιχείο της ίδιας της επιφάνειας του πλακιδίου (ας σημειωθεί εδώ ότι οι κεραμικές επιφάνειες είναι σε μεγάλο βαθμό αδρανείς όσον αφορά τα περισσότερα από τα χημικά τους συστατικά).
Ο δεύτερος έχει να κάνει με την απλή απορρόφηση, οπότε τα χημικά εισχωρούν στο εσωτερικό της επιφάνειας είτε μόνιμα είτε προσωρινά και η αφαίρεσή τους θεωρείται δύσκολη υπόθεση.

ΟΙ ΕΠΙΜΟΝΟΙ ΛΕΚΕΔΕΣ

Όπως και στην περίπτωση των χημικών, έτσι και εδώ μας ενδιαφέρει να εξετάσουμε την αντοχή μιας κεραμικής επιφάνειας όταν έρθει σε επαφή με προϊόντα που λεκιάζουν

Ο βαθμός ευκολίας καθαρισμού μιας τέτοιας επιφάνειας, είναι ταυτόχρονα και κριτήριο επιλογής, καθιστώντας το συγκεκριμένο πλακάκι πολύ ανταγωνιστικό στην αγορά.

Η αντίσταση κατά των λεκέδων είναι ένα μετρήσιμο μέγεθος, που έχει να κάνει με την ποιότητα του πλακιδίου και συγκεκριμένα από την πυκνότητα της σύστασής του.

Όσο πιο «πυκνή» είναι μια κεραμική επιφάνεια, τόσο μικρότερη είναι η πιθανότητα να εισχωρήσει ο λεκές στο εσωτερικό της και να παραμείνει εκεί.

 

ΤΡΟΠΟΙ ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΥ

Τι μπορούμε, λοιπόν, να κάνουμε με τους επίμονους λεκέδες που απλώνουν και δημιουργούν κηλίδες στα πλακάκια, όπως π.χ. το μελάνι;

Πώς αντιδρούμε όταν χυθεί πάνω τους βούτυρο, λάδι, ιώδιο, χρώμα κ.λπ.; Καταρχήν … ψυχραιμία!

Αν και οι συγκεκριμένοι λεκέδες θεωρούνται από τους πιο ισχυρούς – αφού χρησιμοποιούνται και στα τεστ των κατασκευαστών πλακιδίων -, αντιμετωπίζονται και εύκολα και αποτελεσματικά.

Ένα μαλακό σφουγγάρι εμποτισμένο σε χλιαρό νερό ή λίγο σαπούνι είναι συνήθως υπεραρκετό, ενώ για τις πλέον δύσκολες περιπτώσεις μπορούμε να καταφύγουμε στα ειδικά – και μόνο – προϊόντα καθαρισμού που διατίθενται στην αγορά.

Εφόσον τα καθαρίσουμε σωστά και μεθοδικά, θα δούμε τα πλακάκια μας ν’ αστράφτουν ξανά σαν καινούργια!..